Ventilatoren worden ingedeeld in twee typen: axiaal en radiaal, gebaseerd op de richting van de luchtstroom tijdens bedrijf. Een axiale ventilator stuwt lucht in dezelfde richting als de as, vandaar de naam. Een radiaalventilator daarentegen stuwt de lucht voort in een richting loodrecht op de as (radiaal), vandaar de naam.
Axiale ventilatoren worden verder onderverdeeld in grote, middelgrote en kleine modellen. De juiste ventilator moet worden geselecteerd op basis van de beoogde toepassing.
Over het algemeen zijn grote axiale ventilatoren vooral geschikt voor afzuiging in stoffige omgevingen of steengroeves; middelgrote-ventilatoren met axiale stroming worden voornamelijk gebruikt voor ventilatie binnenshuis en warmteafvoer, zoals in graansilo's; en kleine axiale ventilatoren worden voornamelijk gebruikt voor ventilatie en warmteafvoer in mechanische apparatuur, zoals elektrische kasten.
Omdat de luchtdruk bij traditionele turbineventilatoren niet in het centrale deel van de ventilator wordt gegenereerd, maar door de rotatie van de ventilatorbladen, wordt er geen luchtstroom onder de as naar beneden geblazen, ongeacht het ventilatortoerental. Het gebied onder de ventilatoras is echter de kern van de warmteopwekking en de belangrijkste warmtebron. Deze situatie creëert een inherente fout bij traditionele axiaalventilatoren: de luchtstroom wordt belemmerd door de motor, waardoor deze het centrale deel van de ventilator niet soepel kan bereiken, waardoor een "dode hoek" ontstaat. Het bestaan van deze dode hoek leidt tot hogere temperaturen in de kern van de radiator, waardoor de algehele koelprestaties worden beïnvloed. Om dit probleem op te lossen werden centrifugaalradiaalventilatoren ontwikkeld.
